Przejęcie długu jest możliwe m.in. w przypadku osoby z naszej rodziny, gdy ta nie daje sobie rady ze spłatą długu i jest to dla tej osoby szczególnie stresująca sytuacja, bo obawia się, że gdy sprawa trafi do sądu i następnie do egzekucji komorniczej pracodawca dowie się o zaległości, straci do niej zaufanie. Tymczasem jeszcze na etapie przedsądowym czyli polubownym możemy jej pomóc. Prawo daje nam możliwość przejęcia długu i oficjalnego spłacania go za kogoś innego. W takiej sytuacji członek naszej rodziny będzie traktowany, jakby nie miał tego zadłużenia. Po przejęciu długu obowiązek spłaty przejdzie na nas.

Umowa o przejęcie długu powinna być zawarta w formie pisemnej – inaczej nie jest ważna. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu. Najważniejszym bowiem elementem, od którego zależy skuteczne przejście odpowiedzialności za zadłużenie, jest oświadczenie wyrażające zgodę na zmianę dłużnika. Bez znaczenia w tym przypadku jest, czy oświadczenie zostało wydane przed, czy po zawarciu umowy przejęcia długu. Samej skuteczności przejęcia długu nie można wykluczyć także w sytuacji, w której czynność ta stanowi element innej czynności prawnej (np. innej umowy), jeżeli okoliczności sprawy i wola obu stron przemawiają za tym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2005 r., wydany w sprawie prowadzonej pod sygn. akt IV CK 170/05).

Zmiana dłużnika w żadnym wypadku nie wpływa na samo zobowiązanie. Osoba trzecia, która przejęła dług, odpowiada w takim samym zakresie, jak dotychczasowy dłużnik. W szczególności przejęcie długu nie stanowi tzw. nowacji zobowiązania, czyli w żadnym przypadku nie jest umorzeniem dotychczasowego zobowiązania i nowym zobowiązaniem do spełnienia innego świadczenia. Warto przy tym pamiętać, aby zwolnienie dotychczasowego dłużnika z długu było zapisane w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości.

Polecamy: Ekspert radzi: co z długiem odziedziczonym w spadku