Po zakończeniu postępowania sąd postanowieniem powinien określić wysokość powstałych kosztów egzekucyjnych oraz wskazać stronę, która jest nimi obciążona (zgodnie z art. 770 kpc). Postanowienie sądu przyznające wierzycielowi określoną sumę pieniędzy oraz postanowienie nakazujące dłużnikowi jej zwrot (po opatrzeniu klauzulą wykonalności) stanowią tytuł wykonawczy będący ewentualne podstawą do egzekucji tych kwot w trybie egzekucji należności pieniężnych.

Na zakończenie należy odróżnić fakt zakończenia egzekucji czynności zastępowalnej od faktu zakończenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego egzekucji czynności zastępowalnej. Wykonanie czynność zastępowalnej kończy egzekucję czynności zastępowalnej, natomiast wydanie ww. postanowienia o kosztach kończy postępowanie egzekucyjne.

1. Wierzyciel nie może zadąć odpowiedniej kwoty na wykonanie czynności, jeżeli wcześniej wykonał ją bez umocowania sądu.
2. Wierzyciel nie może żądać tylko przyznania odpowiedniej kwoty bez jednoczesnego lub wcześniejszego żądania umocowania do dokonania czynności.
3. Jeżeli sąd wezwał dłużnika do wykonania czynności a dłużnik czynność tę wykonał powinien złożyć powództwo przeciwegzekucyjne (powództwo opozycyjne z art. 840 § 1 pkt 2 kpc).