Zmiany w kosztach egzekucji

Zmniejszenie wysokości opłat w niektórych przypadkach

Co do zasady, zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę za dokonane czynności w wysokości 15% wartości wyegzekwowanych świadczeń (nie więcej jednak niż 30-o krotność średniego miesięcznego wynagrodzenia). Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątek, w którym zastosowanie ma 8% stawka (nie więcej niż 10-o krotność średniego miesięcznego wynagrodzenia). Dotyczy to egzekucji z:

• wierzytelności na rachunku bankowym,
• wynagrodzenia za pracę (potrącanego u pracodawcy).

Zgodnie z nowelizacją, katalog tych ostatnich będzie poszerzony o egzekucję z:

• świadczeń z ubezpieczenia społecznego,
• świadczeń wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
• zasiłku dla bezrobotnych,
• dodatku aktywizacyjnego,
• stypendium oraz
• dodatku szkoleniowego.

Jak widać ustawodawca zdecydował, że za egzekucję, która jest stosunkowo prosta (wymaga wysłania postanowienia o zajęciu danego świadczenia do odpowiedniej instytucji) opłata powinna być niższa. Stawka wysoka, obejmować będzie obecnie de facto egzekucję z ruchomości i nieruchomości w drodze licytacji.

Nie jest to jednak jedyna nowość dla dłużników.

Będzie można domagać się zmniejszenia opłaty

Znowelizowany art. 49 ustawy, zawierać będzie ustępy dot. kontroli sądowej nad wysokością naliczonych opłat. Obecnie, w ramach skargi na czynności komornicze, opłatę można kwestionować jedynie jeśli została naliczona niezgodnie z obowiązującymi przepisami (np. została zawyżona).

Porównaj: Skarga na czynności komornika