Sąd wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego po uprawomocnieniu się postanowienia zatwierdzającego układ (art. 293 § 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, dalej: Pr.u.i.n.). Upadłość z zawarciem układu sąd ogłasza w sytuacji, gdy jest szansa, że wierzyciele upadłego zostaną zaspokojeni z jego majątku w większym stopniu, niż gdyby w postępowaniu upadłościowym doszło do likwidacji majątku upadłego.

Jeżeli zawarto układ likwidacyjny sąd wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego po przeprowadzeniu likwidacji. Zakończenie postępowania ma ten skutek, że upadły odzyskuje prawo do władania i zarządzania swoim majątkiem w takim zakresie, w jakim wynika to z treści zawartego układu.

Przeczytaj także: Kto pokrywa wydatki w toku egzekucji?

W sprawach, w których postępowanie upadłościowe obejmowało likwidację majątku sąd po wykonaniu ostatecznego planu podziału stwierdza zakończenie postępowania upadłościowego. Sąd stwierdza zakończenie postępowania upadłościowego także wtedy, gdy w toku postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego wszyscy wierzyciele zostali zaspokojeni (art. 368 Pr.u.i.n.)

Sąd natomiast umarza postępowanie upadłościowe, jeśli zachodzą przyczyny formalne:
1) majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych dłużnika obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania,
2) wierzyciele zobowiązani uchwałą zgromadzenia wierzycieli albo postanowieniem sędziego-komisarza nie złożyli w wyznaczonym terminie zaliczki na koszty postępowania, a brak jest funduszów na te koszty,
3) wszyscy wierzyciele, którzy zgłosili swoje wierzytelności żądają umorzenia postępowania (art. 361 Pr.u.i.n.)