Zabezpieczenia ustanawiane na wierzytelnościach kredytobiorcy

W ramach zawieranych transakcji finansowania spłata kredytu zabezpieczona jest często na majątku kredytobiorcy w postaci wierzytelności wynikających z umów zawartych przez kredytobiorcę np. z jego kontrahentami handlowymi. W praktyce gospodarczej najczęściej stosowanymi formami zabezpieczenia na wierzytelnościach są przelew wierzytelności (cesja) i zastaw rejestrowy, obie uznawane za dające wierzycielowi stosunkowo skuteczną ochronę w wypadku niewywiązania się kredytobiorcy z jego zobowiązań.

Przelew wierzytelności na zabezpieczenie

Przedmiotem umowy przelewu wierzytelności na zabezpieczenie mogą być wierzytelności już istniejące (wymagalne bądź niewymagalne), a także przyszłe. Wierzytelność przelewana musi być jednak możliwa do zindywidualizowania, czyli stosunek prawny, z jakiego ma wynikać, powinien być możliwy do zidentyfikowania. Istnieją dwa rodzaje cesji – cesja bezwarunkowa i cesja warunkowa. W przypadku cesji bezwarunkowej kredytodawca (cesjonariusz – czyli uprawniony z cesji) staje się wierzycielem w stosunku do wierzytelności przysługujących kredytobiorcy (cedentowi) względem jego kontrahenta już z chwilą zawarcia umowy cesji. Jednocześnie strony umawiają się, iż kredytodawca nie będzie wykonywał przelanych praw do momentu wystąpienia stosownego przypadku naruszenia umowy kredytu, której wykonanie ma zabezpieczać cesja. Ponadto kredytodawca (najczęściej bank) musi przenieść przelane wierzytelności z powrotem na kredytobiorcę w razie terminowego wywiązania się przez niego ze zobowiązań wynikających z umowy kredytu. Zobowiązanie kredytodawcy do powrotnego przeniesienia przelanych wierzytelności na kredytobiorcę wygasa z chwilą naruszenia umowy kredytu.

Zobacz: Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu