Komornik może zająć każdą ruchomość znajdującą się we władaniu dłużnika, bez względu na to, czy jest ona własnością dłużnika, czy też nie jest.

Egzekucja z ruchomości należy do komornika sądowego działającego przy tym sądzie, w którego okręgu znajdują się ruchomości, chyba że wierzyciel wybierze innego komornika.

Zajęcie

Do egzekucji z ruchomości komornik przystępuje przez ich zajęcie. Zająć można ruchomości będące we władaniu dłużnika, jak też we władaniu samego wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Ruchomości należące do dłużnika, a będące we władaniu osoby trzeciej można zająć tylko wówczas, gdy osoba ta zgadza się na ich zajęcie albo przyznaje, że stanowią one własność dłużnika.

Zobacz: Egzekucja z ruchomości - sprzedaż

Protokół zajęcia

Zajęcia ruchomości dokonuje się poprzez wpisanie ich do protokołu zajęcia. Odpis protokołu komornik obowiązany jest doręczyć dłużnikowi, a także współwłaścicielom zajętej ruchomości, o ile takowi są, jeśli nie są oni dłużnikami.

Dłużnik powinien wymienić komornikowi znajdujące się w jego władaniu ruchomości, do których osobom trzecim przysługuje prawo żądania zwolnienia ich od egzekucji, ze wskazaniem adresów tych osób.

Komornik zawiadomi o zajęciu osoby wskazane przez dłużnika.

Zobacz serwis: Organy egzekucyjne

Oznaczenie wartości zajętych ruchomości

Zasadą jest, iż komornik oznacza wartość zajętych ruchomości (wycenia ruchomości) i umieszcza je w protokole zajęcia. Jeżeli jednak uzna, że koniecznym jest oszacowanie ruchomości przez biegłego, albo jeżeli wierzyciel lub dłużnik podnoszą w skardze zarzuty na oszacowanie, wycenę ruchomości dokonuje powołany przez komornika biegły.