Nakaz zapłaty, wydany tak w postępowaniu upominawczym, jak i w postępowaniu nakazowym, jest jedynie tytułem egzekucyjnym i nie można na jego podstawie prowadzić egzekucji. Prowadzenie egzekucji dopuszczalne jest jedynie na podstawie tytułu wykonawczego, którym jest tytuł egzekucyjny (np. nakaz zapłaty, wyrok) zaopatrzony przez sąd w klauzulę wykonalności.

Zobacz serwis: Nakaz zapłaty

Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym

Co do zasady, nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym wydawany jest przez sąd, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego. Praktycznie zawsze, gdy składa się pozew, sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego pozwany w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania może złożyć sprzeciw. Złożenie sprzeciwu powoduje utratę mocy przez nakaz zapłaty, a więc przestaje on istnieć. 

Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym nie może być wydany, jeżeli według treści pozwu roszczenie jest oczywiście bezzasadne; przytoczone okoliczności budzą wątpliwość; zaspokojenie roszczenia zależy od świadczenia wzajemnego; miejsce pobytu pozwanego nie jest znane albo gdyby doręczenie mu nakazu nie mogło nastąpić w kraju.

Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym

Co do zasady, sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu dokumentem urzędowym, zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem, wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu, zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i nie zapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym. Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla, czeku, warrantu lub rewersu należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości.